پرتو ( 1310 ) على اشرف نوبتى ، فرزند اسد اللّه ، كه در شعر پرتو تخلص كرد ، در ششم مهر ماه 1310 هجرى شمسى در باختران ( كرمانشاه ) از مادر زاد ، تحصيلات ابتدايى را در زادگاه خود به‌پاى برد ، آنگاه به شغل آزاد روى آورد و در پيشهء فخارى به كار اشتغال ورزيد . پرتو از حافظهء قوى و نيرومندى برخوردار است و به مدد حافظه به مطالعهء دواوين شعر پرداخت و از ميان شعراى متقدم به شاهنامهء فردوسى و شعر حافظ و صائب بيشتر دلبستگى يافت و از آنها مايه گرفت و از ميان شعراى معاصر به اشعار شهريار ابراز علاقه كرد و بهره‌مند گرديد و در ضمن در انجمنهاى ادبى شهر خود شركت جست و به رونق شعرش افزود و سروده‌هايش مورد توجه قرار گرفت . پرتو دربارهء شعر خود مىگويد : « در شعر مقيد به هيچ‌گونه سبك و فرمى نيستم و شعر را چيزى وراى كلام موزون و متعارف مىدانم كه در هر روزگارى حكم اكسير و كيميا را دارد . حدود سه‌هزار بيت از انواع مختلف شعر فارسى و همين مقدار شعر به لهجهء كرمانشاهى و كردى دارم كه هنوز تصميمى براى چاپش نگرفته‌ام . » پرتو از شعراى توانا و خوش‌ذوق و بااستعدادى است كه در راه رشد گام برمىدارد و شعرش بيش از پيش پربارتر مىگردد . هرچند در انواع شعر طبع‌آزمايى كرده ، اما در غزلسرايى از مهارت و توانايى كاملى برخوردار مىباشد . وى امروز يكى از شعراى برجسته و نامور باختران به شمار مىرود و شعرش مورد توجه محافل ادبى قرار گرفته است . نمونه‌هاى زير از غزلهايش انتخاب گرديد :